31 – 32 : Ipsala – Tekirdag – Istanbul

31-32

Turkije : land van grote minaretten en kleine pietjes :

2 hele zware dagen … de eerste dag door de herhaaldelijke steile klimmen tussen 150 en 300 m … dodelijk voor de knietjes. De tweede dag door het voorbijrazende verkeer, auto’s die rakelings langs je zoeven en erger nog, de talloze kleine busjes (privé?)vervoer die je de pas afsnijden , stilstaan en hun passagiers op elke ondenkbare plaats lossen.

Turkije … land van grote minaretten en kleine pietjes … Wat betreft de minaretten : onmiddellijk bij het oversteken van de grens wordt je ermee geconfronteerd : je ziet ze oprijzen in het landschap (en er worden er steeds maar bijgebouwd !) maar je  hoort ze ook met hun luid geweeklaag dat schalt door de luidsprekers op de meest onmogelijke uren (zelfs om 5 uur ’s morgens) …. en wij die dachten dat bij het weerklinken iedereen zou neervallen en knielend naar het oosten zou gaan bidden ? niks van, het leven gaat onverstoord verder, Allah zal hun worst wezen.

Wat betreft de kleine pietjes …. tja, das een andere kwestie. Die Turken zijn echt wel aardig hoor, maar steek ze in een auto en het is om zeep. Zolang je als fietser op de pechstrook blijft, geen probleem … maar als je je op de rijbaan waagt eens die pechstrook verdwenen of onberijdbaar, en ze voor je moeten vertragen om je dan op het andere vak voorbij te steken, dan is het mis en worden ze soms zelfs agressief. Enfin, we hebben Istanbul bereikt … een eerste (eind)punt van onze reis. Foto’s volgen later, we beslissen om onze fietsen enkele dagen rust te gunnen zodat we de stad kunnen bezoeken…

La Turquie : un pays de grands minarettes et Petits zizis :

2 jours très durs … la première journée par les montants continus entre 150 et 300 m d’altitude …. mortel pour les genoux. Deuxième journée par les voitures qui passent tout près et encore pire les nombreux Petits autobus qui te coupent la route pour s’arrêter et faire Descendre les passagers.

La Turquie … pays de grands minarettes et Petits zizis … ce qui concerne les minarettes : immédiatement après avoir passé la frontière on les voit apparaitre dans le paysage (et on en construit encore de plus en plus) mais on les entend aussi à n’importe quel heure par leur haut-parleurs , même à 5 h le matin. Et nous qui pensions que la vie s’arrêterai et que tout le monde se mettait au genoux vers l’est en les écoutant ? rien du tout, la vie continue comme toujours.

Ce qui concerne les Petits zizis …. les Turques sont vraiment Gentils et sympas, mais une fois qu’ils se trouvent derrière un volant c’est fini la gentillesse. Ces 2 jours on était obligé de suivre cette route avec une bande(de dépannage) à coté … que nous avons utilisé bien sur, par manque de piste cyclable. Mais une fois cette bande terminé ou même pas conduisable, on était obligé de pédaler sur la route …. et là … catastrophe ! aucune question de ralentir … ils veulent encore vite passer en t’écrasant presque …. Bref … on a survécu et on est arrivé à Istanbul, une première étape de notre voyage.

Des photos suivront, nous avons décidé de donner un peu de repos à nos vélos ainsi que nous puissions visiter la ville ….

Advertenties

2 thoughts on “31 – 32 : Ipsala – Tekirdag – Istanbul

  1. Heb in 1998 Istanbul bezocht: toen al drukke stad, opdringerige verkopers, bedelaars.. maar met mooie gebouwen (moskee) en de boottocht op de Bosphorus was in mijn herinnering ook wel een leuke ervaring.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s